Racerapport: Stoltzekleiven opp 2014

Startområdet

Startområdet

Så var det klart for årets desidert viktigaste formtest: Stoltzekleiven opp, populært kalla Stoltzen. Ca. 800 trappetrinn, og litt over 300 høgdemeter fordelt på 0,8 km. Bratt. Vondt.

I og med at eg har ein betennelse under foten, tykte legen min det var ein dårleg ide å stille til start. Eg var for så vidt einig i det, men eg gjorde det likevel. Belastninga ved å gå i Stoltzen er ei heilt anna enn det som utløyste betennelsen: For mange km på hard asfalt. Heldigvis og bankibordet så gjekk det heilt fint med foten. 🙂 Av og til er lukka betre enn forstanden.

Eg skulle starte ganske tidleg, 09:30, så det var tidleg opp ein laurdags morgon. Kom litt seint, men med tanke på været, passa det eigentleg heilt ypperleg. Det var opplett fram til ca 15 min før eg skulle starte, men eg klarte heldigvis å halde meg tørr heilt fram til start. Nervøs, men samtidig visste eg at eg ikkje ville kunne prestere optimalt denne dagen. Målet var å kome så nær 15:24 som mogleg. Det er persen min frå årets Stoltzekarusell.

Klok av skade, prøvde eg å ikkje gå for hardt ut. Tok det ganske roleg, samanlikna med tidlegare turar, men det gjekk kort tid før eg kjente blodsmaken. Mangen år sidan eg har kjent den så tidleg i løpet! Men eg veit jo kvifor. Skade, ei veke med forkjøing og feber, tre veker med minimalt med aktivitet. Kondisen forsvinner fort, gitt! Prøvde å ta det litt roleg, og konsentrere meg om å gå jamnt. Lettare sagt enn gjort. Halvvegs ser eg på klokka, har no for lengst gitt opp målet om 15:24.og konstaterer at eg ligg litt foran skjema for å slå tida frå i fjor (16:38).  Då kjente eg at eg vart litt stressa. Kva om eg ikkje klarte å slå fjorårstida ein gang? Prøvde å gasse på. Kjente at det nesten svartna for meg på veg oppover, men brått hadde eg passert skiltet “Melkesyren”. Då veit eg nøyaktig kor langt det er igjen, og eg veit nøyaktig kva tid eg må ha når eg kjem til byrjinga på tretrappene for å setje ny pers. Trappene kjem, eg ligg godt foran skjema. Har lite eller ingen krefter igjen, hugsar berre glimtvis trappene og den siste bakken før mål. Kastar meg over målstreken og legg meg ned. Heilt ferdig. Høyrer speakeren rope opp namnet mitt, og eg høyrer 15:47. “Jess”, tenker eg og er nøgd med det. Får stabla meg på beina, og får lappen i handa. Æsj. Det var 15:57. Jaja. Under 16. og ny offisiell pers med over 30 sekund. Det får holde.

Den offisielle lappen

Den offisielle lappen

Legg merke til at idrettslaget er Syril. Det har stått slik sidan første gong eg meldte meg på i 2009/2010. Burde vel kanskje endre det, men det er utruleg morosamt å hente startnummer hjå gamle friidrettsringrevar som med ein gong skjønar kvar eg kjem frå: “Syril, ja du er sogning du altså!” Syril i mitt ❤

Her kan du sjå utviklinga mi i åra som har gått:

Stoltzestatistikk

Stoltzestatistikk

Formen er heldigvis stigande! Håpar den fortsetter slik. Neste år er det under 15 som gjeld. Følte eg var rimeleg nær i år, og eg veit eg har det inne. Men Stoltzen er Stoltzen. Det er knallhardt, rett og slett. Og sjølv om du blir raskare, er det like j… smertefullt kvar einaste gong ein går der.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s