Korleis begynne å trene?

Eg omgir meg stort sett med folk som trenar MYKJE. Vi diskuterer trening, utstyr, skadar, og alt som høyrer til. Men så sit eg der i jobben på luch, på fest med venner, i middag med familien osv. og føler meg rett og slett ganske teit. Eg vil helst ikkje snakke om kor mykje eg trenar. Kvifor? Fordi folk ser på meg som eg har matrestar i trynet. Eit litt måpande blikk som lyser avsky.

Så då svarar eg kort, og skiftar emne ganske kjapt.

Mulig eg er paranoid, men av og til verkar det som om folk faktisk mislikar deg fordi du trenar. Ja, eg deler jo alt for mykje av mine glade treningsbileter. Men er det for å booste egoet mitt? Nei, ikkje eigentleg. Eg vil berre så gjerne at folk skal oppleve den gleden eg kjenner ved å trene.

Eg skjønar jo at det kan bli kvalmande. Glansa bileter av folk dryppande av sveitte med startnummer på brystet og medaljen i kjeften. “Alle” springer marathon og driver med triathlon. Gapet mellom dei aktive og dei inaktive har aldri vore større.

Facebookfeeden din er plutseleg full av liksom-toppidrettsutøvarar. No trenar tilogmed kjærestar saman. Biletteksten er den same “Kvalitetstid <3” Men biletet av to glas vin og kortreist økologisk biff er brått bytta ut med bilete av to omslynga par føter med joggesko på toppen av Stoltzen.

My ass. Å trene med kjærasten er aldri ein god idé. Med mindre ein er i NØYAKTIG like god form. Minst ein av dykk kjem til å bli furten eller dritsur. Konkurranseinnstinktet > kjærleiken. 

(Ja. Eg er bitter.)

Illustrasjonsfoto, sidan de sikkert treng avlastningen mellom all teksten…

 
Tilbake til poenget: Korleis byrje å trene? Og korleis kan ein minimere gapet mellom dei inaktive og dei overaktive?

Dei overaktive kan kanskje byrje å ta meir hensyn? Dempe seg litt? Og dei inaktive kan kanskje prøve å la være å bli provosert av dei overaktive? Eller skal vi prøve å leve godt, side om side? Kanskje kan vi møtast på midten ein plass?

Sanninga er at vi bevegar oss for lite som nasjon. Kor mange er eigentleg aktive 30 minutt om dagen?

Eg trudde eg var flink til å bevege meg i kvardagen. Men den avslørande helse-appen på iPhonen har synt meg noko heilt anna. Eg går alt for lite i løpet av ein dag! Dei dagane eg ikkje trenar, går eg frå senga til bilen, frå bilen til jobb, og tilbake igjen. Innom butikken, så finn eg sofaen. Galskap.  Då er det mykje betre å leve eit liv med meir kvardagsaktivitet.

Målet med bileta mine på Facebook og Insta, og målet med denne bloggen er ikkje å slå folk i hovudet mitt med “sjå kor flink eg er”, tvert i mot! Eg vil at fleire skal oppleve gleda ved fysisk aktivitet. Eg vil inspirere og motivere. Eg vil jo ikkje at folk skal tenke “det der blir for voldsomt”, det gidd eg ikkje.

Ein må heller ikkje gløyme at eg har trent i mange år. Men eg byrja ein plass eg også. Dei første joggeturane mine etter eg fekk dottera mi, var på knappe 3km. Men for meg var det meir enn nok! Slik heldt eg på. Veke etter veke, månad etter månad. År etter år. Prøvde meg på Sats, men kom aldri skikkeleg inn i rutinen.

Vendepunktet vart vel då eg byrja å melde meg på løp. Fanamilen, Ulriken opp osv. Etterkvart utvida eg sesongen, og byrja å springe på vinteren. Då meldte eg meg på Vinterkarusellen. Å ha eit løp å sjå fram tid har vore alfa og omega for mi trening. Veit eg at eg skal delta på noko, er det vansklegare å droppe treninga.

Men det er meg. Kva skal til for å få deg ut? Det veit du best sjølv. Likar du å springe? Ingen elskar det frå dag ein. Men så blir det ein vane, og før du veit det er vanen blitt til lidenskap. Det er heilt sant! 

Kanskje er ikkje jogging noko for deg. Ok. Kva med sykling? Spinning? Symjing?Saltimar på treningsstudio? Likar du best å trene saman med andre eller åleine? Styrketrening? Eg anbefalar sjølvsagt BergenFitness på det varmaste. Til alle. Uansett nivå.

Eller kva med å berre gå ein fjelltur. I byrjinga kan ein fjelltur i veka vera nok. Eller berre ein rundtur i nærmiljøet. Ikkje gjer det så veldig avansert. Men gjer det jamnleg. Ein gong i veka, så to. Få med deg ei venninne eller ein kompis. Så aukar du gradvis på etterkvart. Men ikkje overdriv! Det er lett å bli overivrig og gå på ein smell. Easy does it.

Sett deg mål. Springe 5 km neste sommer? Klare 10 armhevingar om 6 månader? Klare å sykle til og frå jobb utan å stryke med? Meir enn nok det. 

MEN: Finn deg eit konkret mål som motiverar deg. For du gjer dette for deg sjølv, ingen andre.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s