Menn

Denne bloggposten handlar om menn. Snille menn. Slemme menn. Menn som ikkje heilt veit kva dei driv med – menn.

Til tross for korleis det kunne framstå i førre bloggpost, så har eg svært begrensa erfaring med menn.

Eg har hatt eit fåtall kjærestar, og omtrent ikkje vore på date.

Men: Eg treffer menn kvar dag. På bybanen, på jobb, på butikken, på uteplassar osv.
Menn er veldig forskjellige. Heilt klart. Men nokon fellestrekk har dei alle. 

Det største fellestrekket:

– Dei er enklare enn kvinner

Punktum.

Menn er rett og slett ikkje like kompliserte som kvinner.

Men dette er ikkje nødvendigvis berre negativt.

Lat meg kome med eit konkret eksempel:

Eg og mannleg kollega joggar. Mannleg kollega legg ut i eit høgt tempo (til trass for at eg er i langt betre løpeform. Men nok om det.) 

Mannleg kollega sakkar plutseleg tempoet drastisk. “Kva fan skjer?” seier eg. Mannleg kollega: “Herregud. Såg du ikkje ho i tights som stod og tøygde ut?”

Nei. Eg såg ikkje ho. 

Men kva skjer her? Kva er mekanismane? Og kva blir resultatet? 

Jo, mannleg kollega er godt nøgd resten av joggeturen og kanskje enda lenger etter synet av den tightskledde blonde skapningen som stod og tøygde ut.

Eg lurer oppriktig på korleis livet mitt hadde vore dersom eg kunne følt så mykje glede over ein så banal ting. Eg trur eg hadde vore mykje lukkelegare og eit mykje betre menneske. Rett og slett.

Men det var eigentleg ein type menn eg hadde tenkt å skrive om akkurat i dag. 

Den type menn som eg trur alle kvinner på eitt eller anna tidspunkt har vore borti. Hvis eg seier Big. Frå Sex og singelliv. Er eg ganske sikker på at veeeldig mange veit kva eg snakkar om.

Big har nemleg commitment-issues.

Eg trur dette er ei liding veldig mange menn har. Menn likar fridomen sin. Dei likar å kunne gjere kva dei vil, når dei vil. Menn er ikkje interessert i å lage avtalar og planlegge.

Kvinner lagar alltid unnskyldningar for slike menn. Dei bortforklarer og analyserer og tolkar. Diverre er det slik, i 99% av tilfella i alle fall, at “he’s just not that in to you”.

Ein mann som vil vera med deg, er ikkje tvetydig. Han treng ikkje analyse. Han treng ikkje forklarast og bortforklarast. Dette fordi menn er veldig enkle. Dei ser det dei vil ha, og tar det. Så slepper dei taket om det ikkje var så interessant likevel.

Kvinner klenger seg fast til håpet. Trur at det kanskje kan gå denne gongen. Tenker at han berre har nokre issues han treng hjelp til å komme gjennom.

I samtale med min mannlige kollega over ein kopp kaffi, fortalte han oppglødd om ei jente han er interessert i. Eg siterer: “…Og då hadde eg berre lyst å rive av ho tightsen med tenna.”

Eg satte nesten kaffien i halsen, og ropte: “Herregud, too much information!”

Men så diskuterte vi litt vidare. Eg snakka om ein fyr eg har chatta litt med, men at han rett og slett virkar mindre interessert, og at eg sakte, men sikkert byrjar å innsjå at han rett og slett ikkje er “that into me”.

Det var då hjartesukket mitt kom:

“Jammen, eg vil berre at han også skal føle det det sånn. At alt han vil er å rive av meg tightsen med tenna.”

For det er der eg tenker at engasjementsnivået bør ligge. At det ikkje skal vera nokon tvil om kor interessert ein er.

Men kvinner lagar unnskyldningar, forklaringar. Kanskje blir det betre denne gongen. Kanskje vil han ein dag våkne opp og skjønne at han elskar deg inn i evigheten.

Nei. Det fungerer ikkje slik. Menn fungerer ikkje slik. Men likevel held vi fram med å klamre oss fast. Klamre oss til håpet.

Det er på tide å sleppe taket no.

Det er grenser for kor mange unnskyldningar ein kan lage. Seriøst. Ingen har så mange issues. Du er rett og slett ikkje riktig kvinne for han.

Punktum.

Menn fungerer ikkje slik som kvinner, og vi må slutte å tillegge dei så kompliserte tankar som dei vi opererer med.

Men dette er sjølvsagt ikkje berre kvinnene sin feil. Mennene må også vera sitt ansvar bevisst her.

Mange menn trur at det er nok å sei “dette er ikkje riktig for meg”. 

Men i kvinner sitt hovud, betyr dette berre: “Han veit ikkje heilt kva han vil akkurat no.” “Han trenger berre litt tid.” “Han er livredd for å knytte seg til nokon.” “Han er redd for å miste meg, difor prøver han å skyve med vekk.”

Galskap? 

Nei. Heilt vanlege tankar hos ei ulukkeleg forelska kvinne.

Eg skulle ønske vi kvinner kunne slutte å lage oss slike illusjonar. Eg skulle ønske vi kunne slutte å la oss såre, gang på gang. 

Å la seg sjølv bli i eit slikt forhold, er som å frivillig la seg slepe bak ein bil i sakte fart. Til slutt vil det ikkje vera noko igjen av deg. 

Er du usikker på kva han føler? Er du i tvil?

Beklagar.

He’s just not that into you.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s