Litt lei av trening..?

Akkurat no er eg nok litt treningslei. Eller i alle fall konkurranselei. Alle dei store måla er overstått, og eg kjenner at kroppen er sliten. I utgangspunktet skal eg vera med på Os Triathlon 6. september, men eg kjenner at lysta til å hive seg i våtdrakten er ganske så fråverande akkurat no. Samtidig er det jo eit veldig kjekt arrangement. Og eg har jo lyst å få det med meg. Helst også forbetre tida mi frå 2013 nokre hakk.  

Utesvømming fristar lite for tida…


I tillegg må eg byrje å springe meir. Scottish half marathon i Edinburgh nærmar seg med stormskritt. Det skulle jo bli ny pers, men løpeformen er dårleg for tida.

Og så burde eg gått meir i Stoltzen…Det tradisjonsrike løpet er jo også snart, 25. Og 26. september.

Så akkurat no er eg litt sånn: “Burde-burde”.

I dag skulle eg eigentleg vore med på gjennomgangen av Os Triathlon-løypa. Men eg hadde rett og slett verken ork eller lyst. Viktig å lytte til kroppen av og til, tenker eg. 

Men kva gjer eg då istadenfor? Jo. Eg går på BergenFitness. Finaste plassen med dei finaste folka.

   
 

I tillegg ser eg på bileter frå sommaren, for å minne meg på kor kjekt eg har hatt det, og alt eg har oppnådd. 

Låner dette biletet frå Finisherpix…

 
Satsar på at både hovud og kropp kjem på betre tankar etterkvart. Eg har kvilt meg godt den siste tida, men manglar framleis overskotet. 

Problemet er også at eg er grunnleggjande lat. Så det kan jo vera eg spelar meg sjølv eit puss. Det beste i verda er jo å ligge på sofaen med smågodt og sjå på seriar frå Netflix. 🙂

Jaja. Gledar meg til å vakne stiv og støl i morgon etter dagens sirkeltrening. Det var herleg å få svetta skikkeleg. Og å få gjort noko anna enn svømming, sykling og springing.

Advertisements

Open water-svømming

  I 2013 framstod symjing utandørs som absurd og alt for kaldt for meg. Men så fekk eg meg ein våtdrakt, og vips så var eg i gang.
Jaja, no har eg støtt på nokre hinder innimellom, men med tålmod, kurs, byte av våtdrakt og litt fram og tilbake, så må eg no seie at eg elskar å symje ute. Denne veka har eg lagt bak meg over 4500meter ute, og det føles berre så utruleg bra. Kven skulle trudd?

Den største aha-opplevinga kom nok då eg fekk meg ny våtdrakt. Eg hadde ei grei drakt frå Zone3, men då eg byrja i 2013 vog eg ca. 8kg meir enn då eg stod på startstreken til Os triathlon i 2014. Drakta var rett og slett blitt for stor! Og det er verkeleg ikkje bra. Eg har lese ein plass at det mest utfordrande med å finne våtdrakt, er å tørre å kjøpe ei som er LITEN nok.  

Nervøs før start i for stor våtdrakt

 

Så det var verkeleg revolusjonerande å få på seg drakta eg no brukar frå Blueseventy: 

 Etter størrelsestabellen er den litt knapp for meg, men i følge symjetrenaren sit den veldig bra. Den er mildt sagt eit h… å få på seg, men når den er på, sit den som eit skudd. Og eg merkar ingenting til den under svømminga. Eg har blitt VELDIG glad i den!

Til tross for eit crawlekurs og mange timar i basseng, har eg enno ikkje blitt nokon flink symjar. Men eg håpar og trur at det kjem seg. Det er uansett deilig å svømme ute, for drakten gir deg så mykje oppdrift at det ikkje spelar så stor rolle om du er ein dårleg symjar. Så til alle som føler dei er håplause til å crawle inne i basseng: Få deg ein våtdrakt og prøv deg ute. Du er sannsynlegvis ikkje så dårleg som du trur!

Eg har også blitt kvitt “panikken” min i vannet *bankibordet*, mykje takka vere svømmetrenar Knut i BTC. Eg måtte rett og slett byrje å puste betre ut under vann. Eg har både pusta ut og inn over vann, og då får eg for lite luft ut, og pustinga vert heilt overfladisk, slik at eg har begynt å hyperventilere. Så no tek eg innimellom nokre ekstra tak før eg pustar, slik at eg er sikker på at eg får ut nok luft, og kan fylle godt på med ny.

Eg har også sett ein del instruksjonsvideoar på nettet, og prøver å bli flinkare med armtak osv. Men her har eg nok litt å gå på. Eg er berre så utruleg nøgd med å ha overvunne panikken, og endeleg føler meg som fisken i vannet (jaja, nesten i alle fall…)

Det er i alle fall godt å vite at eg har distansen inne. No er det berre om å gjere å få opp tempoet. Eg sym framleis aaaalt for seint. Håpar eg klarar å få opp tempoet litt før Axtri, slik at eg får dei ekstra minutta til syklinga. (Alle monner drar!)

 

Vannet ved Krohnegården i solskin.

 
Ei anna utfordring, er temperaturen. Det har jo ikkje vore den varmaste sommaren, så vannet er ganske så kaldt for tida. Eg tykkjer det er heilt greit no, men eg er bekymra for Axtri. Noko seier meg at det kjem til å bli KALDT i fjorden i år. Rekordstore snømengder i fjellet, og manglande sommarvarme gjer jo sitt til å halde temperaturen nede…

Eg tykkjer ikkje det er så ille når eg først kjem i gang, men merkar det fort når eg stoppar opp, og når eg kjem på land. Neoprensokkar hjelper. Eg har eit par frå Huub som har funka veldig godt, men no får eg gnagsår av dei, så eg må ha meg eit par nye. Hanskar brukte eg før, men har slutta det sidan det ikkje er lov i konkurranse. (Greit å førebu seg mest mogleg reelt…) Eg brukar også alltid to badehetter, samt øyreproppar. Det hjelper. Eg må nok også bruke neoprenhette på Axtri, men det må eg øve meg meir på. Den har stropp under halsen, og det gir meg kjensla av å bli kvalt…Håpar dette også har betra seg no når panikken er vekke.

Så tips til deg som vil symje ute: Få deg ein god våtdrakt som PASSAR. Sjekk bruktmarkedet! Mange illusjonar som har gått i dass, så mykje nesten ubrukt til sals.

Ellers treng du omtrent berre det som du ellers brukar til symjing: Badehette, symjebriller (ikkje nødvendig med utandørsbriller, men kan vera greit. Litt smak og behag.), øyreproppar om du treng det (kan være lurt i kaldt vann), neoprenhette, neoprensokkar, og eventuelt neoprenhanskar er også valfritt, men kan være greit på kalde dagar. (NB: Sokkar er lov i konkurranse, men det er ikkje hanskar.) 

Det er også kjekt å ha ei gps- klokke som målar distanse, men har du ikkje dette, kan du måle opp distansen på google maps i ettertid. Då veit du i alle fall sånn ca. kor langt du har svømt. Eller hiv deg på ein midtlivskrise-mann som har gått i gadget-fella. Han loggar sannsynlegvis både tid, fart og distanse.

Det viktigaste av alt, er at du aldri må symje åleine. Få med deg ein venn eller tre, eller meld deg inn i ein klubb. BTC har masse uorganisert utandørssymjing no om sommaren.

Lukke til!

Oppladning til Os Triathlon

Denne veka har eg prøvd å ta det roleg. Rolege langturar på joggefronten og litt spinning. Men så hadde eg så veeeldig lyst å vera med på Stoltzekarusellen, og så måtte eg jo berre på sirkeltrening med godgjengen på Bergen Fitness:

Bergen Fitness <3

Bergen Fitness ❤

Berre litt svømming i dag, så skal eg slappe godt av. Har meld meg på crawle-kurs (jada, litt seint no, kanskje), etter å ha innsett at eg rett og slett ikkje kan crawle. I fjor på Os Triathlon svømte eg bryst, med våtdrakt. Det er ikkje spesielt lurt, i og med at drakten gir veldig mykje motstand ved brystsvømming, i tillegg til at du blir mykje meir sliten enn dersom du crawlar. Men no skal eg endeleg få lært meg grunnleggjande teknikk. Det ser eg fram til!

Ellers er det berre å kaste seg uti, og melde seg på Os Triathlon. No er det fullt i mosjonsklassen, men framleis plassar i konkurranseklassen. Os triathlon er eit sprint-triathlon, det vil seie at det er 750 meter svømming, 20km sykling og 5km løping. Overkommeleg for dei aller fleste, og ikkje minst kjempekjekt. Bli med du og! 🙂 For min eigen del, er målet å forbetre tida mi frå i fjor. Håpar og trur at det skal gå greit. Eg brukte 1time og 35min i fjor, så potensialet for forbetring er jo stort. Men så var det å trene riktig…Svømminga gjekk greit ein periode, men så forsvann motivasjonen litt. Etter knall og fall på sykkel rett før Bergen City Halvmarathon har eg hatt eit anstrengt forhold til klikk-pedalane mine…Sååå….Kremt. Eg har bestemt meg for å byte pedalar og sykle i joggesko. (Oh, no himlar alle syklistane med augene.) Nei, unnskyldingane er mange. Svaret får eg svart på kvitt på søndag. 🙂