Sunn og enkel middag!

2015/01/img_7614.jpg

Eg er veldig glad i middag som er sunn og rask å lage. Ein av mine favorittar, er Chili Con Carne. Her har du ei grei oppskrift til ca. 4 personar:

  
Finhakk kvitløk og chili, og kutt paprikaen og løken i passe store bitar.

 
Steik kjøtdeigen, og ha i løk, kvitløk og chili.  

 Hell så over boksen med hermetiske tomatar og la det surre i ca. 5 min.  Ha så i chilibønner, paprika og krydder. Smak til med salt.  

 Kan serverast både med ris, salat, brød evt. litt nachos og rømme. Digg.

Det som er fint med denne retten, er at den er veldig grei å fryse ned. Eg brukar å lage ei stor gryte, og så fryser eg ned små porsjonar som det er lett å varme opp igjen. 

Advertisements

6 dagar til Ironman 70.3 Haugesund

 Det byrjar å nærme seg veeeeldig. Eg er nervøs, men samtidig har eg senka absolutt alle forventningar. 

Eg har slitt mest med svømmingen, men etter crawlekurs i vinter, ein god del svømming ute i år, følte eg at eg hadde fullstendig kontroll.

Diverre skjer det noko i konkurranse. Pulsen hoppar i taket, halsen snører seg heilt igjen og eg får panikk. Eg hadde håpt dette var tilfeldig og at eg berre var veldig uheldig då det skjedde sist. Diverre skjedde det igjen i helga på Selje Challenge (racerapport kjem seinare, eg manglar bileter!), så no er eg ganske fortvila. Vil eg i det heile klare symjeetappen i Haugesund på 1900meter når eg såvidt overlevde 400 no i helga?
I tillegg har eg pga. sjukdom fått trent ALT for lite dei siste månadane. Syklinga er nok den som har lidd mest, og den etappen ein vil tape mest tid på. 90km på sykkel er jo faktisk ein del. Men: No er det for seint. No er det berre å møte opp og håpe på det beste.

Ikkje heilt som planlagt…

Det er vel sjeldan livet går som planlagt. Men av og til blir det nesten litt for mykje av det gode…

Feber og tannverk har slått meg heilt ut. Eg fekk betennelse i tannkjøttet pga. visdomsjekselen min, og har knaska Penicillin og Paralgin Forte. Eg har våkna om natta på grunn av smertene. Aldri hadde eg trudd at ein slik liten filleting skulle slå meg sånn ut.

Men driten er ute, og det byrjar å bli betre. Kjennes ut som kjeven er forstua (det krevde litt brutalitet frå tannlegen å få tanna ut.) 

Eg har gått litt turar, men må stoppe undervegs, fordi høg puls får det til å dunke og verke som besatt.

Eg måtte droppe Ulriken Opp, og no blir det neppe heller Bergen-Voss på meg.

Men eg skal ikkje klage. Det kunne vore verre. Eg har hatt nokre fine dagar innimellom. 

 I dag er det første løp i Sommerkarusellen. Eg tel på knappane. Vil veldig gjerne vera med. Fornuften seier nei, men samtidig må eg snart komme i gang igjen.

Var på svømming i går, og det gjekk rimeleg greitt, sjølv om eg måtte ta det med ro. Er snart klar for å byrje utesvømmingssesongen. Det blir kaldt! 

Ironman Haugesund nærmar seg med stormskritt. Eg kjenner panikken byrjar å bre seg. Samtidig veit eg at eg har eit godt grunnlag. No må eg berre gjere ting riktig framover.

50:00

Herlighet. SÅ skuffa er det lenge sidan eg har vore….

Alt låg til rette for ny pers. Og det vart det. Den gamle var på 50:11. Eg skulle berre springe LITT fortare, så eg endeleg kom meg under 50. Men NEI. 50 BLANK. Er det mogleg?

Jaja. Det kjem vel i løpet av året. Før neste moglegheit for pers på mila, er det BCM – Bergen City (halv) Marathon neste helg. Hadde som mål å komme under 1:50 i år, men eg har sprunge alt for lite, rett og slett. Men eg skal no gjere mitt beste, likevel!

Hadde planlagt å ta nokre stemningsbileter før start, men eh…Her var det eg tok:

Påska er over!

Påska var som vanleg fantastisk, og alt for kort…

Det vart mest ski og lite anna trening. Ein kort joggetur var alt eg fekk tid til. Men så var det til gjengjeld MYKJE ski. Mest i bakken, for at mini skulle få prøve seg på slalom, men også ein fantastisk topptur til Kjeringi 1314moh.

Nydeleg 360graders utsikt frå toppen.

Las ein artikkel om at fleire og fleire vil gå på topptur. Det er kjempebra! Samtidig er det viktig at folk lærer seg det grunnleggjande før ein går i fjellet. Eit skredkurs/toppturkurs er absolutt å anbefale. Ellers er det berre å kome seg ut og nyte den fantastiske naturen vår!

Etter eg kom heim, har eg trent mest spinning og styrke. Ein kort løpetur er alt det har blitt.

Så har eg vore ein tur i Stoltzen:

Der går det seinare enn nokon sinne…Det har blitt så ille at eg faktisk gruar meg til årets høgdepunkt, Stoltzekleiven Opp. Jaja.

Gledar meg veeeeldig til mandag. Då SKAL eg sette ny pers på 10km. 🙂 Heilt ukjent løype, men den skal vera relativt flat: Kaland Løpskarusell Berre å melde seg på!

I dag er det Marathonkarusellen for mange, eg droppa den, sidan det ikkje er så lenge til Bergen City Marathon. Håpar det var eit lurt valg.

Ynskjer alle ei god og aktiv helg! 🙂

Endeleg frisk! :)

Etter over ei veke med hosting og harking har eg no komt fram til at eg er frisk. Tommelopp for det. Gledar meg enormt til dagens økt på BergenFitness Var ikkje der forrige veke, så no byrjar eg å få abstinensar. Ellers observerer eg at møllesesongen har begynt. Eg prøver likevel å variere med å springe ute ein del. Med gode broddar går det heilt supert! Har ikkje noko bilete som passar for sesongen, så repostar dette:

IMG_6567.JPG

God trening! 🙂

Racerapport: Stoltzekleiven opp 2014

Startområdet

Startområdet

Så var det klart for årets desidert viktigaste formtest: Stoltzekleiven opp, populært kalla Stoltzen. Ca. 800 trappetrinn, og litt over 300 høgdemeter fordelt på 0,8 km. Bratt. Vondt.

I og med at eg har ein betennelse under foten, tykte legen min det var ein dårleg ide å stille til start. Eg var for så vidt einig i det, men eg gjorde det likevel. Belastninga ved å gå i Stoltzen er ei heilt anna enn det som utløyste betennelsen: For mange km på hard asfalt. Heldigvis og bankibordet så gjekk det heilt fint med foten. 🙂 Av og til er lukka betre enn forstanden.

Eg skulle starte ganske tidleg, 09:30, så det var tidleg opp ein laurdags morgon. Kom litt seint, men med tanke på været, passa det eigentleg heilt ypperleg. Det var opplett fram til ca 15 min før eg skulle starte, men eg klarte heldigvis å halde meg tørr heilt fram til start. Nervøs, men samtidig visste eg at eg ikkje ville kunne prestere optimalt denne dagen. Målet var å kome så nær 15:24 som mogleg. Det er persen min frå årets Stoltzekarusell.

Klok av skade, prøvde eg å ikkje gå for hardt ut. Tok det ganske roleg, samanlikna med tidlegare turar, men det gjekk kort tid før eg kjente blodsmaken. Mangen år sidan eg har kjent den så tidleg i løpet! Men eg veit jo kvifor. Skade, ei veke med forkjøing og feber, tre veker med minimalt med aktivitet. Kondisen forsvinner fort, gitt! Prøvde å ta det litt roleg, og konsentrere meg om å gå jamnt. Lettare sagt enn gjort. Halvvegs ser eg på klokka, har no for lengst gitt opp målet om 15:24.og konstaterer at eg ligg litt foran skjema for å slå tida frå i fjor (16:38).  Då kjente eg at eg vart litt stressa. Kva om eg ikkje klarte å slå fjorårstida ein gang? Prøvde å gasse på. Kjente at det nesten svartna for meg på veg oppover, men brått hadde eg passert skiltet “Melkesyren”. Då veit eg nøyaktig kor langt det er igjen, og eg veit nøyaktig kva tid eg må ha når eg kjem til byrjinga på tretrappene for å setje ny pers. Trappene kjem, eg ligg godt foran skjema. Har lite eller ingen krefter igjen, hugsar berre glimtvis trappene og den siste bakken før mål. Kastar meg over målstreken og legg meg ned. Heilt ferdig. Høyrer speakeren rope opp namnet mitt, og eg høyrer 15:47. “Jess”, tenker eg og er nøgd med det. Får stabla meg på beina, og får lappen i handa. Æsj. Det var 15:57. Jaja. Under 16. og ny offisiell pers med over 30 sekund. Det får holde.

Den offisielle lappen

Den offisielle lappen

Legg merke til at idrettslaget er Syril. Det har stått slik sidan første gong eg meldte meg på i 2009/2010. Burde vel kanskje endre det, men det er utruleg morosamt å hente startnummer hjå gamle friidrettsringrevar som med ein gong skjønar kvar eg kjem frå: “Syril, ja du er sogning du altså!” Syril i mitt ❤

Her kan du sjå utviklinga mi i åra som har gått:

Stoltzestatistikk

Stoltzestatistikk

Formen er heldigvis stigande! Håpar den fortsetter slik. Neste år er det under 15 som gjeld. Følte eg var rimeleg nær i år, og eg veit eg har det inne. Men Stoltzen er Stoltzen. Det er knallhardt, rett og slett. Og sjølv om du blir raskare, er det like j… smertefullt kvar einaste gong ein går der.

Mjølkesyre

Desse to vekene har det vore mykje mjølkesyre. Korte, men intense økter. Endeleg fekk eg forbetra tida mi i Stoltzen! I mandagens Stoltzekarusell gjekk eg på 15:24. Målet er å kome under 15 minutt på sjølve løpet den 27. september.

 

Stoltzen2Kort og brutalt opp, men ein god tur nedatt.

 

Den andre “syreøkta” har vore sirkeltrening på mitt favorittreningsstudio: Bergen Fitness.

Bergen Fitness

Kvar tysdag er det sirkeltrening, og denne tysdagen var det statiske øvingar. Det gjorde vondt. Men gøy var det! 🙂

 

Eg kan ikkje få understreka nok kor viktig det er med styrketrening. Det gjer verkeleg underverker. Eg har hatt eit trøblete kne, og skranglete hofter, men etter å ha begynt med systematisk styrketrening i vår, har dette forsvunne heilt(*bankibordet*). Mange løparar er redd for å trene for mykje styrke, fordi ein føler ein blir “tung” osv. Det er synd, for styrketrening har så mange fordeler!

I og med at eg har hatt mange intense økter den siste tida, har eg prøvd å restituere godt, med ein kviledag i veka, samt restitusjonsturar med joggesko på beina. Skulle helst ha sykla litt denne veka, men det har blitt nedprioritert. Neste veke er det inga bøn. Då må eg sykle.

1000 meter intervallar

Track

Intervallar er vel både elska og ikkje minst hata. 10 x 1000 meter med 60 sekunds pause, skal visstnok vera Anders Aukland si favorittøkt, i følgje sportmedia.no. Javel. Då prøver vi det.

Det er viktig å ikkje opne for hardt, men heller ta i litt på slutten. Det er fort å bli overivrig i starten, men hugs at du skal halde ut 10 drag, så tilpass farten etter dette. I og med at det er sommar, varmt og eg var litt usikker på formen, prøvde eg å legge meg på 4:30-tempo. Det gjekk veldig greit. Den treigaste gjekk på 4:38 (inkludert vekksparking av fotball frå luringane som “trente” fotball der) og den raskaste på 4:28, så eg reknar den som godkjent.

Note to self: Ikkje et egg og bacon til middag før intervalltrening…